Hoera, de zon gaat weer schijnen! Tijd om te spelen! Niet met je speelgoed, maar met moeder aarde!
“He?” Zul je nu denken, spelen met moeder aarde? Hoe kun je nou spelen met een planeet? Of bedoel je soms dat de planeet met óns speelt? Huh? Hoe kun een planeet nou spelen zonder armen of benen?
Zou de aarde jeuk voelen?
Als je een luisje op je hoofd hebt, zou die dan wel weten dat jíj het bent waar hij in zit te graven en prikken? Is dat een beetje hetzelfde als wanneer wij mensen olie en steenkolen diep uit de aarde opgraven? Zou de aarde dan jeuk voelen? En dat ze in plaats van te krabbelen maar even flink schudt of een douche neemt in de vorm van een regenbui? Zou de aarde het benauwd krijgen als we overal lange stroken asfalt neerleggen? Tja, haar armen en benen zien we niet en hoe kunnen we zien of ze lacht of huilt?
Baby’s hebben moeders nodig om met melk te worden gevoed. Als dat niet altijd lukt, zouden we koeienmoeders kunnen vragen om wat melk voor onze mensenbaby’s. En als baby’s opgroeien, hebben ze groente nodig en fruit en rijst en tarwe. En daar zorgt onze Moeder Aarde dan voor!
Aha! Dus ook al heeft moeder aarde dan geen armen en benen – ze houdt er net als mensenmoeders en –vaders van om met haar kinderen te spelen. We zijn mensenkinderen én aardekinderen.
Hoe speelt Moeder Aarde dan met ons?
Nou, samen met Vader Zon zorgt ze in elk geval voor prachtige regenbogen! Kijk eens naar de prachtig gekleurde bloemen. Kijk eens naar hoe ze je met haar zeegolven plaagt, of denk eens aan dat heerlijke pak sneeuw of aan dat beekje waarmee ze lekker aan je tenen kriebelt.
Nou, samen met Vader Zon zorgt ze in elk geval voor prachtige regenbogen! Kijk eens naar de prachtig gekleurde bloemen. Kijk eens naar hoe ze je met haar zeegolven plaagt, of denk eens aan dat heerlijke pak sneeuw of aan dat beekje waarmee ze lekker aan je tenen kriebelt.
En hoe kunnen wíj dan spelen met Moeder Aarde? Als je blij of verdrietig bent, voelt je moeder dat, hè? Ook als je een mooie tekening voor haar aan het maken bent, of juist heel boos over haar denkt. Moeder Aarde voelt het vast ook wel als haar aardekinderen vrolijk zijn en over haar warme gras dansen of als we even verdrietig tegen een van haar oude bomen zijn gaan zitten. Of als we in de winter haar vogeltjes te eten geven, zodat zij samen met ons kan genieten van hun gezang en gekwetter.
Nog lang niet alle mensen hebben door dat de planeet aarde, net als een hoofd waar een luisje op loopt te kriebelen, een levend wezen is. En om te zorgen dat die mensen de aarde niet te veel pijn en verdriet doen, kunnen wij Moeder Aarde wat extra koesteren. Gewoon door met haar en samen met haar te spelen. Laat Moeder Aarde plezierig genieten van jouw lied voor haar, spartel in haar beekje, duik in haar zee en schreeuw uitgelaten als ze de donder laat rollen. En speel met haar door kleine zaadjes in haar warme grond te stoppen waar bomen en planten uit kunnen groeien. Waar de vogels en andere dieren én wijzelf, haar aardekinderen, kunnen leven.
Veel plezier!
Marijke Sluijter
Marijke Sluijter
Wil je elke week zo’n tip krijgen? Dat kan! Download hier Spelen met… en ontvang elke week een tip in je mailbox.
Ik was tot 2016 hoofdredacteur van Educare en initiator van het project Opgroeien in verbondenheid. Educare gaat verder als Kiind. Ik schreef: 'Educreation, hoe kinderen leren spreken, rekenen, schrijven en lezen in verbondenheid met zichzelf, de ander en de wereld' en: 'Aanraken, een levensbehoefte', over onderlinge kindermassage en aanraakspelen op school en in de kinderopvang.
In 2020 lanceerde ik Villa Overvloed, een ontmoetingsplek voor ouders, leerkrachten en opvoeders die zich graag inzetten voor een rijke leer- en leefomgeving. Hiermee bedoel ik een voedende omgeving waarin veel valt te beleven en volwassenen en kinderen zich samen ontwikkelen in verbinding met zichzelf, de ander en de wereld, met de natuur als onuitputtelijke inspiratiebron: